Aleksandra Pyziak-Sadulska

autor biogram dyplom

Jacques Tati w filmie Playtime zbudował obraz modernistycznego miasta, którego architektoniczne struktury pełnią władzę nad poddanymi władzy planu mieszkańcami. Reżyser chcąc osiągnąć efekt skrajnie nowoczesnego środowiska, zaczerpnął twórcze inspiracje z przemian urbanistycznych lat 60. i przełożył je na przestrzeń skonstruowanego specjalnie na potrzeby produkcji miasteczka filmowego, którego głównymi elementami były dające się dowolnie aranżować,oparte na szynach ruchome wieżowce ze szkła, stali i metalu.

Główną osią problemową mojej pracy są napięcia wytwarzane pomiędzy mieszkańcami filmowego miasta i architekturą, w której żyją. Przeprowadzane przez mieszkańców próby oswojenia alienującej przestrzeni przypominają nieświadomie zastosowane sposoby działania charakterystyczne dla strategii sytuacjonistów. Dzięki działaniom ludzi miasto zamienia się w przestrzeń swobodnej i spontanicznej gry pomiędzy obiektami i ich użytkownikami.

Czynienie miasta przestrzenią otwartą na ludzi poprzez aktywność jego mieszkańców jest tematem bliskim również naszej współczesności. Sytuacje proponowane w Playtime można czytać jako zachętę do wykorzystywania twórczego potencjału człowieka w kształtowaniu charakteru miasta, w którym żyje.

Aleksandra_Pyziak-Sadulska_397x595

(ur. 1993)

Studia naWydziale Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, kierunek historia sztuki (I stopnia w latach 2012–2015, II stopnia od 2015). Praktyki w ramach programu Erasmus odbyła w 2014 roku w Kluż (Rumunia) w galerii SABOT, w której obecnie pracuje. Współautorka cyklu krótkometrażowych reportaży w ramach projektu Zakład Rze realizowanego w Pracowni Struktur Mentalnych na macierzystym wydziale(zakladrze.pl). Uczestniczyła w wystawie zbiorowej Pracowni Struktur Mentalnych BRAK (2013).